Foto’s in deze post zijn van mindere kwaliteit omdat ze zijn getrokken met een gsm (mijn batterij was plat :p) 

Vandaag hadden we niet zoveel tijd om in te pakken. Ik moest nog enorm veel strijken en alles opruimen. Tegen 12 uur was Luc, de vader van David aangekomen aan het appartement om alles in te laden in de auto. Lucy kwam een half uur later aan om al haar gerief in het appartement te zetten. Ze was enorm enthousiast, zoals we haar kennen maar wss ook door de sfeer in Brazilië. Ze was blij dat we het enorm naar ons zin hebben gehad in Londen en natuurlijk omdat haar appartement er nog goed bij lag :p

Luc is dan vertrokken naar huis en na nog even te hebben gepraat met Lucy hebben wij ook afscheid van haar genomen.

Het was ongeveer half 2 en onze trein vertrok om half 7. We zijn eerst wat gaan eten in een Burger King in Holborn en zijn dan vertrokken richting St. James Park waar we schattige eekhoorns hoopten tegen te komen. En we werden niet teleurgesteld. Het ganse park liep er vol van, en ze waren helemaal niet schuw van mensen. We probeerden ze eerst te lokken met chips, maar dit lusten ze duidelijk niet. We hebben dan iets gaan kopen dat de eekhoorns graag lusten volgens de verkoopster. Enof ze dit lusten :p

Ze schraapten het letterlijk uit mijn handen. Sommige aten het meteen op, anderen verstopten het snel in de grond, en kwamen opnieuw wat halen. Ook hebben we een soort van lokroep gevonden waar elke eekhoorn op reageert.

Na praktisch alle eekhoorn eten te hebben gegeven zijn we richting Kings Cross St Pancras gegaan om dan te vertrekken naar België met al veel heimwee…

Foto’s in deze post zijn van mindere kwaliteit omdat ze zijn getrokken met een gsm (Ik was mijn fototoestel vergeten)  

Vandaag dachten we dat we enorm laat op het werk gingen aankomen, maar toen we uiteindelijk arriveerden waren enkel Marit en Julien pas aangekomen.

De ganse dag door heb ik het CMS systeem van Oakley zitten testen op fouten door alles van Kye te uploaden.

Tegen half 7 ging iedereen een voor een door. De eerste was Stuart die afscheid van ons nam. Tegen half 8 was iedereen door behalve Hege en Matt. Het afscheid was een beetje raar, we konden niet echt op onze woorden komen. Ze zeiden dat we zeker contact moesten houden en dat we maar moesten binnenspringen als we in Londen waren.

Ik zal Sennep missen en zeker de mensen. Ik heb me al bij al geamuseerd en veel bijgeleerd. Het heeft me meer bijgebracht dan een Belgische stage ooit zou hebben kunnen doen.

Na het afscheid zijn ik en David richting Covent Garden gegaan waar we iets wouden gaan eten in “fire and stone”. Jammer genoeg zat het stampvol en moesten we een uur wachten eer er een plaats was. We zijn dan maar wat verder gaan zoeken en zijn in een TGI Fridays binnengestapt. Hier kregen we te horen dat er een wachttijd van 30-40 minuten was. We hebben onze naam opgegeven en aan de bar gaan zitten waar ik een heerlijke smoothie heb gedronken 20 minuten later hadden we een tafel. Eerst een sheesy voorgerechtje gegeten en daarna David een hamburger met frieten en ik speciale kip op een bedje van verschillende kazen en paprica’s.

Na het eten zijn ik en David nog naar de Thames gegaan aan de Tower waar we afscheid genomen hebben van Londen Londen is een speciale stad en ik ga het enorm missen.

Foto’s in deze post zijn getrokken met een GSM en daarom niet van hoge kwaliteit.

Vandaag heb ik de hele dag gewerkt aan de Oakley site. Ik moest het CMS testen dat David had gemaakt, vooral dan het uploaden van verschillende kalender items. Al de images die ik had bewerkt vorige week moest ik dus nu in de database steken mbv het CMS. Zo heb ik een aantal fouten gevonden in het CMS maar ook in flash zelf.

Tegen 6 uur sloot iedereen zijn computer af en zijn we naar Elephant and Castle gegaan om daar te gaan Bowlen. Het werd uiteindelijk een fantastische avond. Iedereen kreeg een nickname voor op het bord. David noemde “Schumacher”. Deze zondag bij Lorenzo merkte iemand op dat David op Schumacher leek. Mij hebben ze “The Queen” genoemd. Associatie: Lies -> Lizzy -> Elizabeth II -> The Queen.

Het bowlen zelf begon niet zo goed :), allesinds voor mij toch niet. David was meteen goed begonnen, maar ik hinkte wat achter. De mannen bestelden al snel kannen bier (letterlijk kannen), en werden al snel losjes (en luid :p). Iedereen moest een kaartje trekken om ons in te delen in 2 groepen. Ik zat samen met Matt, Julien 1, Julien 2 en Oli in de “rechtse groep” en David zat samen met Stuart, Marit, Hege en Lorenzo in de “linkse groep”. Het eerste en tweede spelletje heeft onze groep gewonnen.

Bij het derde spelletje was Oli vertrokken, en waren wij nog maar met 4. Er hing een fantastische sfeer. Er werd enorm veel gelachen, Matt werd wat handtastelijker (:p), bij alles werd er toegejuichd, er werden constant high fives gegeven en Julien 1 bleef maar zat in de goot gooien. Bij het derde spelletje begonnen ze plots opmerkingen te maken over hoe ik bowlde, over mijn techniek :). Ik bowl “heel smooth” “as smooth as a baby’s ass” (Quote Matt over hoe ik de bal gooi). Stuart was plots onder de indruk van mijn bowl techniek.

Het derde spelletje was ook uitzonderlijk voor mij. Alles ging goed, buiten het feit dat ik nog nooit een strike had gegooid in de spelletjes, enkel straights en 9 (er bleef constant 1 kegel staan, grrr). Bij mijn laatste ronde had ik dan eindelijk een strike gegooid dus mocht ik nog eens. En terug een strike… :). Daarna heb ik nog een 8 gegooid. Ik happy, iedereen Happy, en ik moest in naam van Oli nog eens gooien (die dus bij het vorige spelletje was vertrokken, maar zijn naam was er nog). Dit was teveel pressure dus heb ik er maar 8 omgegooid :p Ik heb eindelijk ongeveer door hoe te bowlen.

Op het einde heeft Matt ook nog een groepsfoto getrokken die ik later zal posten (ik was mijn fototoestel vergeten, dus heb nu even geen foto’s).

Met Julien 2 hebben ik en David nog even gepraat over Bournemouth. Hij is er bijna zeker van dat hij de master ook gaat doen, maar volgend jaar ipv dit jaar omdat hij nog een gans portfolio samen moet stellen.

Deze avond was dus heel plezant en ik vind het nu toch wel enorm jammer dat het morgen onze laatste dag is. In het begin vond ik het minder plezant op het werk omdat je niemand kent, maar na een tijdje en dan vooral als je buiten het werk dingen met elkaar doet wordt het automatisch plezanter.

Vandaag weer niet zoveel gedaan.

In de voormiddag heb ik Lorenzo wat geholpen met Blender. Hij had ook niet echt iets te doen en heeft zich dan op de basis van blender gestort. Hij vroeg meteen aan mij de vragen, wat ik wel leuk vond. Julien (de 3D’er) zal niet zoveel over Blender zelf hebben geweten dus zal hij tegen Lorenzo hebben gezegd dat hij alles aan mij moest vragen. Ze zien mij hier dus eerder als 3D’er, maar dat komt dan wss door Bournemouth

In de namiddag heb ik eventjes images zitten bewerken voor site-x.

Voor de rest dus niet echt veel gedaan.

Voor morgen hebben we onze allerlaatste presentatie vastgelegd. Om 5 uur moeten we ons nieuw concept voorstellen.

Hege kwam ons ook vandaag vragen of we iets te doen hadden morgenavond. Voor ons afscheid gaan we in de buurt van Sennep gaan bowlen We stoppen om 6 uur ipv 7.

Vandaag was een hele lange dag omdat David op het einde plots nog wat dingen moest doen, zodat we pas om 8 uur zijn vertrokken.

En deze post hangt zo onsamenhangend aan elkaar :p

Vandaag niet zoveel gedaan voor Sennep zelf. Over het algemeen is het hier rustig en af en toe vragen ze me om iets aan te passen in de XML van Oakley.

Als ik niet voor Sennep aan het werken ben, probeer ik me wat bezig te houden met mezelf te ontplooien

Zo heb ik vandaag een digital painting gemaakt waar ik wel trots op ben. Het is een combinatie van textures (1 eigenlijk), 3D en 2D.

Ik heb ook wat gewerkt aan de nieuwe layout voor mijn portfolio. Ik ga het heel clean and simple houden zodat alle aandacht naar mijn werk gaan en naar niets anders.

Ik hoop mijn portfolio morgen af te hebben, dus heb nog enorm veel werk voor de boeg.

Hmmmm, vandaag tot 12 uur in bed gelegen. In de namiddag niet veel gedaan, enkel een beetje gewerkt voor Portfolio.

’s avonds zijn ik en David dan nog op stap geweest. We wouden naar cinema gaan en ervoor nog gaan eten bij Yo Sushi maar we waren iets te laat vertrokken zodat we eerst naar de film zijn gegaan. Met een overheerlijke hot dog in de hand zijn we naar 10000 BC gaan kijken. David vond hem niet zo goed, maar ik vond hem wel nog goed.

Na de film zijn we dan in Yo Sushi gaan eten. Lekkere sushi en noodles op een band (zoals jullie wellicht al hebben opgemerkt ben ik zot van Yo Sushi).

Na onze uistapt zijn we terug naar het appartement getrokken en hebben we nog naar een aflvering gekeken van Lost. Het was de laatste van het eerste stuk van het seizoen. De volgende 8 episodes starten terug op 24 april.

Vandaag hadden we met iedereen in King’s Cross st Pancras afgesproken waarna we met de metro naar South Kensington zijn gereden waar we het science Museum zijn gaan bezoeken.

Een interessant museum, maar we hebben jammer genoeg niet zo veel gezien; Space, vliegtuigen en boten. Om half 4 zijn we een 3D show gaan kijken in IMAX over Mummies. Enorm interessant.

Na het museum zijn we terug richting st Pancras gereden waar we even in le Pain quotidien iets zijn gaan drinken. David heeft er een lekkere charcutterie plank genomen

Om 6 uur hebben we afscheid genomen van de ouders en grootouders van David.

We zijn erna meteen naar London Bridge gegaan waar we de trein moesten nemen naar Lorenzo. Ervoor hadden we nog vlug een fles wijn gekocht voor Lorenzo. In het station kwamen we Julien tegen die duidelijk ook wat drank had gekocht.

We hadden nog een half uur voor onze trein zou komen. Ondertussen hebben we met Julien (de 3D’er van Sennep) wat gepraat over bournemouth en de richting. Hij was enorm geïnteresseerd en zodadelijk heeft Sennep een werkkracht minder door ons :p.

Aangekomen in Honor oak park stond Lorenzo ons op het perron op te wachten. Hij woont in een tamelijk mooi en proper appartement dat hij deelt met zijn vriendin en een flatgenoot. Allemaal Italianen.

Voor iedereen had hij een bekertje gemaakt met de naam op. Op mijn bekertje stond “Lieske”, dit had hij overgeschreven van mijn e-mail adres. Bij David stond er Dave :p

Iedereen had drank meegebracht en tegen het einde van de avond was ook alles op.

De lasagne was erg lekker, en het dessert ook. Matt is ergens in het midden van de avond naast mij komen zitten en (was het door de drank?) heeft hij erg veel gepraat tegen mij. Over Bournemouth, mijn Engels, volgende donderdag, Noorwegen, zijn Noors (dat hij Noors moet leren voor wanneer zijn kind geboren wordt), etc…

Toen ik zei dat ik nog een Engelse test moest afleggen om toegelaten te worden op Bournemouth zei hij dat dat voor mij dus geen enkel probleem was. Hij zei dat mijn Engels veel beter was dan de meeste mensen in Londen. Juij, dus mijn Engels is dus toch niet zo slecht :p

Voor derest werd er vooral gepraat over de gebruiken in de verschillende landen; Engeland, België, Italië en Noorwegen, de 4 landen aanwezig.

Sinterklaas kent niemand, en de klokken die met Pasen komen ook niet. In Noorwegen komt er niets langs, in Engeland komen konijnen langs met paaseieren. In Italië schijnt er een gewoonte te zijn om echte kuikens in chocolade paaseieren te steken.

Tegen 11 uur was ik eigenlijk praktisch uitgeteld. Al van ’s morgens had ik hoofdpijn en die verergerde ’s avonds. Mijn ogen begonnen zeer te doen, en ik werd enorm moe. Ik heb nog 2 uur moeten volhouden tot het 1 uur was en de eerste persoon naar huis ging.

Ik, David, julien, Marit en haar vriend Tom hebben een taxi geshared. Dit is iets typisch Londen. Londenaars sharen liever de taxi dan te voet/tube/trein te nemen. Matt heeft voor ons een express taxi besteld zodat we niet lang moesten wachten. Eerst werd Julie afgezet aan liverpool Street, dan wij aan Broadway market, en daarna Marit en Tom in Mare Street (2 straten van onze straat).

Ik ben meteen in bed gekropen en als een blok in slaap gevallen.

Vandaag heb ik eindelijk een beetje kunnen uitslapen. Ons bezoek zou pas in de namiddag aankomen in Londen.

Rond half 3 kwam het bezoek aan in ons appartement. Na wat te hebben bijgepraat zijn we richting Covent Garden gereden waar we dan te voet naar “The Rules” zijn gewandeld, het oudste restaurant in Londen.

Heel mooi interieur en heel lekker eten.

Als voorgerecht heb ik een Shrimp terrine met vegetables gegeten:

Als hoofdgerecht een Rib eye steak met cream and mushrooms en chips.

Hierna zijn we te voet gegaan naar het Cambridge Theatre waar we naar de musical Chicago gingen kijken.

(Foto’s zijn erg wazig omdat het er heel donker was)

De musical was wel leuk maar niet echt mijn genre. De muziek was niet mijn ding en het was een beetje te eentonig. Het beste stuk vond ik het proces van Roxie Hart omdat hier veel humor in gestoken was.

Ik wil Marina, Luc, Fons en Rosa bedanken voor de hele leuke avond!

Allereerst wil ik me excuseren voor de slechte kwaliteit van de foto’s. Ik had niet zoveel tijd om er veel aandacht aan te besteden tijdens het trekken van de foto’s of om een ander programma te kiezen (tegenlicht etc…) of om met iso waardes bezig te zitten :p 

Vandaag hebben we om half 10 de trein genomen in London Waterloo station richting Bournemouth. Een 2,5 uur lange rit op een toch wel mooie trein.

Aangekomen in Bournemouth scheen de zon maar er was enorm veel wind: we zaten duidelijk aan zee. Eerst zijn we in McDonalds iets kleins gaan eten alvorens de taxi te nemen naar Talbot campus.

Daar heb ik naar Jo gebeld, die dan 5 minuten later ons kwam halen op de parking. Jo heeft ons overal rondgeleid op de campus. Eerst zijn we naar de bar gegaan waar Jo nog vlug iets heeft gegeten.

Hier hebben we een uurtje gezeten, gebabbeld over de master, applyen, housing en het leven in Bournemouth. Daarna heeft hij de studio laten zien van de master. Iedereen heeft zijn eigen stekje waar hij 24/7 kan werken.

Na wat persoonlijk werk te hebben laten zien heeft Jo ons zijn studio in de Student Village laten zien. Enkel master studenten kunnen een studio huren waar ze alleen zitten. De studio heeft een ruime keuken, eigen badkamer. Enkel de was is shared.

Hierna zijn we met de taxi naar het centrum gereden. We zijn eerst naar het strand geweest, en daarna te voet in de stad getrokken. Bournemouth ziet er helemaal anders uit dan ik me had voorgesteld, en zeker als een kuststad. Het is er heel proper en verzorgd, heel veel (echt enorm veel) bomen, en zelfs palmbomen.

Hier wil ik zeker komen studeren.

Ook hebben we het heugelijke nieuws ontvangen dat we genomineerd zijn voor “beste dienst” door Vlajo met onze SBP. Finale is op 21 april in Mechelen. Fingers crossed!

Vandaag heb ik nog wat verder gewerkt aan het Sennep concept. Sommige secties heb ik wat aangepast, dingen toegevoegd, verschoven…

Ik heb ook de random elementen erin gezet. De Jack in the Box had ik al, maar ik heb ook andere elementen gemaakt zoals een spin:

Ik heb de PDF verder aangepast en die kan je hier bekijken.

Juist voor de lunch moest ik nog de back end testen van site-x. Dit duurde maar een uurtje. De ganse dag heb ik me bezig gehouden met het Sennep concept.

Ik en David hebben deze middag nieuwe oorden gaan opzoeken op vlak van lunch. Gisteren waren we “Munchies” gaan zoeken, maar we zijn bij “Hot Munchies” beland. Helemaal niet de Munchies die we zochten. Deze week hebben we het nog eens geprobeerd om Munchies te vinden, en ja hoor, praktisch om de hoek lag Munchies, en ze hebben daar de lekkerste ciabatta’s die ik ooit heb gegeten.

Ik heb besloten om morgen wel naar Bournemouth te gaan. Ik vertrek hier in londen om half 10 en kom om 12 uur daar aan. De reis kost 53 pond, maar ik heb 75% korting dus dan valt het nog goed mee. In de 5 uur dat ik op de trein zit kan ik nog wat tekenen dus mijn schetsboek gaat zeker mee.

Ik zal straks proberen mijn tekeningen hier te zetten die ik al heb gemaakt.

Vandaag is het ook de laatste dag van de week. Morgen begint Easter weekend en loopt door tot maandag. We hebben dus nu 4 dagen vrijaf

Daarstraks kwam Stuart met 10 verschillende dozen “Easter Treats” binnen. In elke doos zat een reuze-ei en daarbij nog kleine dingetjes. Hij zette alle dozen op de halve muur in de studio en ieder van ons moest schieten met een rekkertje naar de dozen. De doos die je raakte kreeg je :p

Ik mikte op een doos en raakte een compleet andere doos, maar ik was wel de eerste die een doos raakte :p De mannen met hun brute kracht schoten er telkens over

Lorenzo heeft ook iedereen uitgenodigd om op zondagavond naar hem te komen om zelfgemaakte Lasagna te eten. David en ik willen graag gaan, maar dit zal moeilijk zijn. Er rijdt geen tube naartoe, en we zouden de trein en bus moeten nemen. Het “feestje” begint om 7 uur, en om thuis te kunnen geraken moeten we vroeg terug vertrekken. We zullen nog zien wat we gaan doen.